‘"Een radar vervangen op Schiphol. Dat is een technische uitdaging, maar misschien nog wel meer een organisatorische. Want Schiphol moet natuurlijk gewoon blijven draaien." ’
Patricia en Mahmoud zorgen ervoor dat technische projecten op Schiphol volgens planning verlopen. En dat is soms een grotere uitdaging dan de techniek zelf.
Patricia: “Meestal hebben ze wel een beeld van een ronddraaiend ‘ding’, maar van wat er verder nog allemaal bij komt kijken, hebben ze vaak geen idee. Daar verbaas ik me soms ook nog weleens over: de nieuwe dingen die opduiken en die geregeld moeten worden om een radar te laten werken of te vervangen. Daarbij is het organisatorische aspect ook echt een belangrijk deel van werken op een luchthaventerrein, waar de radarinstallaties vaak staan.”
Mahmoud: “We maken ruim anderhalf jaar van tevoren een planning. Alles is daarin afgestemd met alle belanghebbenden. Maar er kan altijd iets tussendoor komen: de operatie zelf of bijvoorbeeld veranderende weersomstandigheden. Dan moet je de planning een week opschuiven, maar dat gaat natuurlijk niet. Dan moet je in gesprek. Met bijvoorbeeld Heijmans, Schiphol Airside, Schiphol Landside of Schiphol Terminal. Dat zijn allemaal aparte partijen waar je mee te maken hebt.”
Patricia: “Ja, je hoopt natuurlijk van tevoren alles netjes te regelen, maar soms zijn er ook nieuwe procedures of formulieren die het proces kunnen vertragen. Daarnaast kan er tijdens het werk iets gebeuren waardoor je snel moet schakelen en dus niet alles netjes van tevoren kunt regelen. Dan moet je, zoals Mahmoud zegt, overleggen met de afdelingen die erbij betrokken zijn.”
Mahmoud: “Jazeker wel. In de uitvoering kunnen we niet zonder een planning. Maar je kunt ook niet alles 100% voorzien en dan moet je flexibel en soms ook wel creatief zijn met de oplossing. Op de luchthaven is de einddatum meestal heilig, omdat daarna de reguliere processen weer gaan lopen.”
Patricia: “Aan het begin van de uitvoeringsperiode van de vervanging van de TAR hadden we te maken met slechte weersomstandigheden. Extreme sneeuw en vorst zaten ons in de weg. Er kwamen soms meerdere collega-monteurs naar het werk, maar uiteindelijk mochten ze Airside niet op vanwege BZO (Bijzondere Zicht Omstandigheden). Dan moet helaas iedereen naar huis, met de hoop dat we morgen wel iets kunnen doen. Het continu verschuiven van de planning vraagt veel afstemming en coördinatie, zowel intern als met Schiphol. Maar gelukkig komen we er altijd uit, zowel met aannemers als met de luchthaven. We hebben in de planning altijd ruimte gehouden om de gevolgen van zo’n scenario te beperken.”
Patricia: “Door alles voortdurend te checken. Zijn de spullen besteld? Zijn de spullen ook geleverd? Zijn de spullen verwerkt? Zijn er geen zieke collega’s of aannemers? Of is het mistig buiten?”
Mahmoud: “Ik vind dat juist het allerleukste aan mijn werk. Het communiceren met verschillende afdelingen en externen. Je moet echt van puzzelen houden hier.”
Mahmoud: “Voor mij zit de uitdaging juist in het dynamische karakter van dit werk. Projecten staan vaak onder tijdsdruk en er zijn veel verschillende partijen betrokken. Samen probeer je dan een oplossing te vinden waarmee het werk veilig en volgens planning kan doorgaan.
Wat ik daarnaast interessant vind, is dat iedere partij zijn eigen belangen, verantwoordelijkheden en prioriteiten heeft. De kunst is om al die belangen samen te brengen en een oplossing te vinden die voor iedereen werkt. Dat voelt soms echt als een puzzel.
Juist die samenwerking maakt het leuk. Ik merk dat externe partijen over het algemeen veel begrip hebben voor de werkzaamheden van LVNL en graag meedenken om tot een goede oplossing te komen. Wanneer dat uiteindelijk lukt en het project weer een stap verder komt, geeft dat veel voldoening.”
Patricia: “Je hebt basiskennis van je vakgebied nodig, in mijn geval bouw, om goed met verschillende partijen te kunnen communiceren. Daarnaast moet je weten dat je het voor LVNL doet en bereid zijn om alles wat op je pad komt op te lossen. Of het nu gaat om inhoudelijke kennis of om iets organisatorisch.”
Mahmoud: " Nee, zeker niet. LVNL onderhoudt alles van Groningen tot Limburg. Brandstoftanks, koelmachines, ILS-systemen, radars... Je doet veel projecten tegelijk. Dat maakt het ook zo divers.”
Patricia: “De voorbereiding voor mijn deel binnen het project is mijn vak. Daarin moet ik de technische controles doen en deadlines bewaken. In de uitvoering wordt er toezicht gehouden door een installatietechnicus en een hoofduitvoerder van de aannemer. Als er, zoals nu, alleen een fundering is gemaakt, ga je ervan uit dat de rest daarop past. Dat is wel een spannend moment. Theoretisch klopt het, maar de praktijk…. Dat is altijd een spannend moment.”
Mahmoud: “Binnen de afdeling Building & Infrastructure hebben wij collega’s die de uitvoering in detail zullen begeleiden: onze installatietechnici. Zij hebben ook alle benodigde bevoegdheden voor het werk. Mijn taak zal meer zijn dat ik collega’s kan ondersteunen mocht er een probleem ontstaan. Wij hebben kortere lijnen met collega’s binnen Schiphol die direct ondersteuning kunnen bieden. Daarnaast blijven we als projectteam altijd met elkaar in contact om de juiste beslissingen te kunnen nemen, mocht het nodig zijn. In principe hebben wij het werk al zo goed voorbereid dat iedereen weet wat zijn of haar taken zijn op dat moment.”
Patricia: “Wanneer ik de bestaande radar kan gaan slopen! Dat betekent dat de nieuwe TAR goed is voor gebruik.”
Mahmoud: “Ik denk dat ik dan vooral trots terugkijk op de samenwerking. We hebben zo veel knelpunten gehad en als team veel energie erin gestoken om het op te kunnen lossen. Er zijn veel partijen betrokken bij dit project en iedereen levert een belangrijke bijdrage. Als de nieuwe TAR-radar straks draait, dan hebben we dat echt met elkaar voor elkaar gekregen.”
